Vindt de ��n het wel goed, doet hij zijn werk, bemoeit zich met niemand gaat zo weinig mogelijk naar het dorp en zorgt alleen dat alles er goed uit ziet, bruist de ander volop van ambities. Hoe kom je hogerop in een dorpje van 1200 inwoners als er in een omtrek van een uur rijden geen ander dorp is met die mogelijkheden. Niet door op een ladder te gaan staan of de watertoren in Gravelbourg te beklimmen, nee want dat zijn enge hoogtes, nee gewoon je soliciteerd op een andere baan. 

Jacqueline ging altijd met veel plezier naar haar werk. Het werk wat ze doet vind ze geweldig en haar collega’s zijn bijna haar beste vriendinnen geworden. Toch merkte ik de laatste paar maanden wat wrijving. Er werd meer geklaagd dan normaal, en de zin om naar het werk te gaan werd iets minder. Je voelt gelijk dat er wat scheelt en een normale vraag is dan “wat is er aan de hand”. Och niets, een bekend antwoord uit haar mond, maar na even door vragen komt het los. Het loopt niet zo lekker meer met de bazin. De bazin heeft de nodige problemen en neemt die mee naar kantoor en verwacht van haar werknemers dan ook nog wonderen. Natuurlijk is er veel meer, maar om een lang verhaal kort te houden ga ik daar niet verder op. In ieder geval tijd voor iets nieuws. Enkele maanden geleden was de manager van de Credit Union bank (in Gravelbourg zijn 2 banken Credit Union en Canada Trust) hier voor een Massage. Zoals altijd is er dan ook tijd voor een sociaal gespek en tijdens het Masseren kwam hierin naar voren dat ze bij de bank een leuk en een hecht team hebben en dat Jacqueline daar goed in zou passen. Ze vroeg of Jacqueline niet wilde solliciteren. Op dat moment was Jacqueline nog niet op zoek naar iets anders dus gingen de gang van zaken gewoon door zoals altijd. Jacqueline komt regelmatig op de bank soms meerdere malen per dag om zaken en of betalingen te doen voor het boekhoud kantoor, waar ze ook voor bepaalde bedrijven waarvan de eigenaar niet in het dorp woont de zaken behartigen. Tijdens ��n van die bezoeken kreeg Jacqueline te horen dat er iemand weg ging en vroeg ze aan de manager of ze al iemand anders hadden, waarop ze een antwoord kreeg van, nee maar heb je interesse…….. uhhhh ja. Nou waarom solliciteer je dan niet, je hebt tot morgenmiddag 12 uur de tijd want dan sluit de job search. Dus zo gedaan, ‘s avonds heeft Jacqueline haar brief opgesteld en haar resume ge update en de volgende dag af gegeven op de bank. Nu valt de Gravelbourg Credit Union onder een hoofdkantoor in Swift Current en moet natuurlijk alles volgens de officiele regeltjes afgewerkt worden, maar het vermoeden speelt bij ons dat de beslissing eigenlijk al genomen was. Maar goed ze bewandelen de officiele weg dus daar moet je dan in mee. Dinsdag 12 uur verliep de sollicitatie procedure, woensdag had Jacqueline haar sollicitatie gesprek met 2 meiden van de Gravelbourg Credit Union in persoon, en een derde via de telefoon (conference call) welke dan eigenlijk de supervisor is voor het aannemen van personeel. Vrijdag kreeg Jacqueline te horen dat ze aangenomen was en ze de andere week al zou kunnen beginnen. Maar goed ze wilde niet van de ��n op de andere dag ontslag nemen dus ze dient netjes haar opzeg termijn uit zodat daar geen boze gezichten uit voort komen. Natuurlijk waren ze er niet blij mee maar hadden wel begrip voor de verandering. Het zal een hele omschakeling worden want ze zal wat vrijheid in moeten leveren maar daar staat tegen over dat ze meer gaat verdiennen, heel wat meer zelfs, en ze krijgt ook sociale plannen voor de ouwe dag enz. Een andere belangrijke reden was ook dat ze kan groeien, je kunt ook hogerop komen als je daar de ambities voor hebt. De bank in Gravelbourg lijkt klein maar er werken 11 medewerkers in totaal, zowel balie medewerkers als bedrijf adviseurs en adviseurs die leningen verstrekken aan particulieren. Dus voldoende mogelijkheden om te groeien als je dat wilt. Helaas is het niet mijn favoriete bank en ben daar dan ook door een aanvaring met een zogenaamde “bedrijfs adviseur” weggelopen. Maar goed dat is weer een heel ander verhaal. We zullen zien hoe dit zich weer ontwikkeld en kijken of ze er over een jaar nog net zoveel zin in heeft als dat ze nu heeft.

Verder is het hoog zomer in ons Canada landje en de vakanties zijn weer begonnen dus is er overal weer van alles te doen. We proberen zoveel mogelijk het in de buurt te zoeken al is dat altijd nog een uur rijden of meer. Het ene weekend hebben we rodeo en zo hebben we het andere weekend auto races. Tussen door nog wat Country Music Festivals en staat er nog het ��n en het ander aan te komen. Het Solstice (begin van de zomer) Festival samen met het food festival is weer al achter de rug dus onze vrijwilligers bijdrage is weer gedaan. De ��n maakt een marktkraampje en de ander probeert de mensen van een overheerlijke Bitterbal te laten genieten. Het food festival is een festival waar bijna alle verschillende nationaliteiten die je terug vind in en om Gravelbourg bij elkaar komen en een lekkernij uit hun eigen land maken en het publiek daar van laat proeven. Natuurlijk vertegenwoordigen wij Nederland en dan kan Nederlandse klederdracht niet uit blijven. Altijd een gezellige boel.

                             Carlien, Jacqueline en Toos

Jacqueline, Fred en Carlien en op de achtergrond de man van Toos, Darcy